tax_collection

{
  "resources": "ماده 2, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 2 مالیاتهای موضوع موافقتنامه

1- این موافقتنامه شامل مالیات بر درآمد و مالیات بر سرمایه است که صرف نظر از نحوه وضع آن، از سوی یک دولت متعاهد یا تقسیمات سیاسی یا مقامات محلی آنها تحمیل میگردد.

2-مالیات بر درآمد و مالیات بر سرمایه، مالیاتهای متعلقه به کل درآمد و سرمایه یا اجزای درآمد و سرمایه از جمله شامل مالیات بر منابع حاصله از نقل و انتقال اموال منقول و غیر منقول، مالیات بر کل مبلغ حقوق و دستمزد پرداختی توسط موسسات تجاری و همچنین مالیات بر ترقی ارزش سرمایه می باشد.

3-مالیاتهای فعلی مشمول موافقتنامه مخصوص به شرح زیر است:
الف) در مورد جمهوری اسلامی ایران:
1- مالیات بر درآمد 2 مالیات بر اموال (که از این به بعد در اینجا مالیات مستقیم جمهوری اسلامی ایران نامیده میشود) ب) در مورد مالزی 1- مالیات بر درآمد و مالیات بر سود اضافی 2- مالیات بر درآمد اضافی یعنی مالیات بر توسعه و، 3-مالیات بر درآمد (که از این به بعد در اینجا مالیات مالزی نامیده می شود) 4- این موافقتنامه همچنین شامل مالیاتهای مشابه و همانندی است که علاوه بر مالیاتهای موجود یا بجای آنها پس از تاریخ امضای این موافقتنامه وضع خواهد شد. در پایان هر سال، مقامات صلاحیتدار دو دولت متعاهد، از هر تغییراتی که در قوانین مربوطه مالیاتی حاصل شود، یکدیگر را مطلع خواهند نمود.

{
  "resources": "ماده 4, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 4 مقیم 1- در این موافقتنامه اصطلاح "مقیم قلمرو یک دولت متعاهد" به معنی هر شخصی است که طبق قوانین آن دولت، به دلیل اقامتگاه دایمی، محل سکونت، محل اداره یا سایر معیارهای مشابه مورد نظر این موافقتنامه، مشمول مالیات باشد.

2- هرگاه طبق مفاد بند (1) فردی مقیم قلمرو هر دولت متعاهد باشد، در این صورت وضعیت او برابر قواعد زیر تعیین خواهد شد:
الف) او مقیم قلمرو دولتی قلمداد خواهد شد که در آنجا یک محل سکونت دایمی قابل دسترسی داشته باشد. اگر او محل سکونت دایمی قابل دسترسی در قلمرو هر دو دولت داشته باشد مقیم قلمرو دولتی محسوب خواهد شد که با آن روابط شخصی و اقتصادی نزدیکتری داشته باشد (مرکز منافع حیاتی).
ب) اگر در مورد قلمرو دولتی که مرکز منافع حیاتی او است نتوان تصمیمی اتخاذ نمود ، یا اگر محل سکونت دایمی قابل دسترس در قلمرو هیچیک از دو دولت متعاهد نداشته باشد، مقیم قلمرو دولتی بشمار می رود که بطور معمول در آنجا اقامت میگزیند.
ج) اگر او بطور معمول در قلمرو هر دو دولت بسر برد یا در هیچ یک از آنها اقامت اختیار نکند، مقیم قلمرو دولتی تلقی می ‌ شود که تابعیت آن را دارد.
د) اگر تابعیت هر دو دولت را داشته یا تبعه هیچیک از آنها نباشد، مقامات صلاحیتدار دول متعاهد موضوع را با توافق دو جانبه فیصله خواهند داد.
3- هرگاه برابر مفاد بند 1 شخصی غیر از فر د مذکور مقیم قلمرو هر دو دولت متعاهد باشد او مقیم قلمرو دولتی بشمار خواهد رفت که محل مدیریت موثر او در آن واقع است.

{
  "resources": "ماده 3, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 3 تعاریف کلی

1-در این موافقتنامه، جز در مواردی که متن آن بگونه ای دیگر ایجاب نماید:
الف) اصطلاح "جمهوری اسلامی ایران" به قلمرو تحت حاکمیت جمهوری اسلامی ایران اطلاق می ‌ شود.
ب) اصطلاح "مالزی" اطلاق می ‌ شود به قلمرو فدراسیون مالزی، آبهای سرزمینی مالزی و بستر و زیربستر آبهای سرزمینی آن، شامل هر منطقه ممتد به آن سوی حدود آبهای سرزمینی مالزی و بستر و زیر بستر آن است، که طبق قوانین مالزی و حقوق بین الملل به عنوان یک منطقه تحت حقوق حاکمیت مالزی به منظور اکتشاف و بهره برداری از منابع طبیعی ، اعم از جاندار و بیجان ، تلقی می شده یا ممکن است از این به بعد تلقی شود.
ج) اصطلاح "یک دولت متعاهد" و "دولت متعاهد دیگر" آنگونه که متن ایجاب می نماید به جمهوری اسلامی ایران یا مالزی اطلاق می شود.
د) اصطلاح "شخص" شامل یک فرد، یک شرکت یا هرگونه جمع اشخاص است که از لحاظ مالیاتی یک شخص تلقی می شود.
ه) اصطلاح "شرکت" یعنی هر شخص حقوقی یا واحدی که از لحاظ مالیاتی یک شخص حقوقی تلقی می ‌ شود.
و) اصطلاح "موسسه تجاری یک دولت متعاهد" و "موسسه تجاری دولت متعاهد دیگر" به ترتیب یعنی موسسه تجاری ای که بوسیله یک مقیم یک دولت متعاهد و موسسه تجاری ای که بوسیله یک مقیم دولت متعاهد دیگر اداره می شود.
ز) اصطلاح "مالیات" حسب مورد به مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران یا مالیات مالزی اطلاق می شود.
ح) اصطلاح تبعه یعنی:
1- هر فردی که دارای ملیت یا تابعیت یک دولت متعاهد باشد.
2- هر شخص حقوقی ، مشارکت، انجمن یا هر واحد دیگری که وضعیت آن بدین عنوان از قوانین جاری یک دولت متعاهد منبعث شده باشد.
ط) اصطلاح "حمل و نقل بین المللی" به معنی هرگونه حمل توسط یک کشتی یا هواپیما است که بوسیله یک موسسه تجاری یک دولت موسسه یک دولت متعاهد انجام می ‌ شود، به استثنای آنکه کشتی یا هواپیما صرفا مابین مکانهای واقع در قلمرو دولت متعاهد دیگر مورد استفاده واقع شود.
ی) اصطلاح : "مقام ذیصلاح" یعنی:
1- در مورد جمهوری اسلامی ایران، وزیر امور اقتصادی و دارایی یا نماینده مجاز او، 2- در مورد مالزی، وزیر دارایی یا نماینده مجاز او.
3-در اجرای این موافقتنامه بوسیله یک دولت متعاهد، هر اصطلاحی که تعریف نشده باشد، بجز در مواردی که متن بگونه ای دیگر ایجاب می نماید آن معنایی را دارد که که طبق قوانین آن دولت متعاهد راجع به مالیاتهای موضوع این موافقتنامه دارد.

{
  "resources": "ماده 5, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 5 مقر دایم

1- از نظر این موافقتنامه اصطلاح "مقر دایم" منظور محل ثابت شغلی است که از آن طریق یک موسسه امور شغلی خود را کلا یا جزیا انجام می دهد.
2- اصطلاح "مقر دایم" به خصوص شامل شامل موارد زیر است:
الف) محل اداره ب) شعبه ج) دفتر د) کارخانه ه) کارگاه و) معدن، چاه نفت یا گاز، معدن سنگ یا هر محل دیگری که در آن استخراج منابع طبیعی شامل الوار یا سایر محصولات جنگلی صورت بگیرد.
ز) مزرعه یا کشتزار ح) کارگاه ساختمانی یا بنا، پروژه نصب یا مونتاژ که بمدت بیش از 6 ماه استقرار داشته باشد.
3- اصطلاح "مقر دایم" شامل موارد زیر نخواهد بود:
الف) استفاده از تسهیلات صرفا به منظور انبار کردن یا نمایش اجناس یا کالاهای متعلق به یک موسسه تجاری.
ب) نگهداری موجودی اجناس یا کالاهای متعلق به موسسه تجاری ‌ صرفا به منظور انبار کردن یا نمایش.
ج) نگهداری موجودی اجناس یا کالای متعلق به موسسه تجاری صرفا به منظور آماده سازی آنها به توسط موسسه تجاری دیگر.
د) نگهداری یک محل ثابت تجاری صرفا به منظور خرید اجناس یا کالا یا جمع آوری اطلاعات برای موسسه تجاری ه) نگهداری یک محل ثابت تجاری صرفا به منظور ادامه هر فعالیت دیگری که برای موسسه تجاری جنبه تمهیدی یا کمکی داشته باشد.
4- هرگاه موسسه تجاری یک دولت طرف قرارداد دولت در قلمرو دولت دیگری بمدت بیش از 12 ماه در ارتباط با پروژه نصب یا مونتاژ که در قلمرو این دولت دیگر بر عهده گرفته به فعالیتهای نظارتی بپردازد، دارای یک مقر دایم در قلمرو این دولت متعاهد دیگر تلقی میگردد.
5- یک شخص (غیر از کارگزار، حق العمل کار یا هر نماینده مستقل دیگر که مشمول بند 6 است) که در قلمرو یک دولت متعاهد به نمایندگی از طرف یک موسسه تجاری دولت متعاهد دیگر عمل می کند مقر دایمی در دولت اول تلقی خواهد شد مشروط بر آنکه:
الف) در قلمرو دولت اول، حق عقد قراداد بنام موسسه تجاری را داشته و آن را بطور معمول اعمال نماید مگر اینکه فعالیت ‌ های او منحصر به خرید اجناس یا کالا برای موسسه تجاری باشد.
ب) در قلمرو دولت اول ذخیره اجناس یا کالای متعلق به موسسه تجاری را نگاهداری نماید که از آن طریق بطور مرتب سفارشهای آن موسسه تجاری را انجام می دهد.
ج) در قلمرو دولت اول به ساخت یا آماده سازی اجناس یا کالای متعلق به موسسه تجاری اقدام نماید.
6- موسسه تجاری یک دولت طرف قرارداد صرفا بخاطر اینکه به انجام امور تجاری، در قلمرو دولت دیگر از طریق کارگزار یا حق العمل کار یا هر نماینده مستقل دیگر می پردازد، مقر دایم در قلمرو دولت متعاهد دیگر تلقی نخواهد شد. معذالک، هرگاه فعالیتهای چنین نماینده ای بطور کامل یا تقریبا کامل از طرف آن موسسه تجاری اختصاص یافته باشد او به عنوان یک نماینده دارای وضعیت مستقل قلمداد نخواهد شد، در صورتی که معاملات مابین نماینده و موسسه تجاری در شرایط استقلال انجام نگیرد.
7- این واقعیت که یک شرکت که مقیم یک دولت متعاهد است شرکت مقیم دولت متعاهد دیگر را کنترل می کند یا توسط آن شرکت کنترل می شود و یا اینکه در دولت متعاهد دیگر به امور تجاری می پردازد (چه از طریق یک مقر دایم ویا غیر آن) فی النفسه نباید موجب شود که یکی از آنها مقر دایمی دیگری تلقی شود.

{
  "resources": "ماده 6, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 6 درآمد حاصل از اموال غیر منقول

1- درآمد حاصله توسط مقیم یک دولت متعاهد از اموال غیر منقول واقع در قلمرو دولت متعاهد دیگر، در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- از لحاظ این موافقتنامه اصطلاح "اموال غیر منقول" مطابق قوانین دولت متعاهدی تعریف خواهد شد که مال مورد بحث در آن قراردارد، در هر حال این اصطلاح شامل ملحقات مربوط به مال غیر منقول احشام و وسایل کشاورزی و جنگلداری، حقوق مشمول مقررات قوانین عمومی مربوط به مالکیت اراضی، حق انتفاع از عین و نمایات نسبت به اموال غیرمنقول و حقوق مربوط به پرداختهای ثابت یا متغیر از بابت بهره برداری یا حق بهره برداری از معادن، چاههای نفت یا گاز، معادن سنگ یا سایر مکان های استخراج منابع طبیعی شامل الوار یا سایر محصولات جنگلی خواهند بود. کشتی، قایق یا هواپیما از اموال غیرمنقول تلقی نخواهد شد.

3- مقررات بند (1) شامل درآمد ناشی از استفاده مستقیم، استیجاری یا هر اشکال دیگر بهره برداری از اموال غیر منقول خواهد بود.

4- مقررات بندهای (1) و (3) همچنین شامل درآمد حاصله از اموال غیر منقول یک موسسه تجاری و درآمد ناشی از اموال غیر منقولی که جهت خدمات شخصی بکار میرود خواهد بود.

{
  "resources": "ماده 7, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 7 منافع تجاری

1- منافع یک موسسه تجاری دولت متعاهد فقط در قلمرو همان دولت مشمول مالیات خواهد بود مگر اینکه این موسسه تجاری از طریق مقر دایمی در قلمرو دولت متعاهد دیگر، امور تجاری خود را انجام دهد. اگر به طریق مذکور در بالا موسسه تجاری فعالیت نماید منافع موسسه تجاری تا آن میزانی که قابل تخصیص به مقر دایم می باشد در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- بر طبق مفاد بند (3)، در صورتی که موسسه تجاری یک دولت متعاهد از طریق مقر دایم واقع در قلمرو دولت متعاهد دیگر در آن قلمرو فعالیت نمایند، در هر یک از دو دولت متعاهد آن منافعی جهت مقر دایم منظور می گردد که اگر مقر یک موسسه مشخص و مجزا می بود و همان فعالیتها یا مشابه آن را در شرایط برابر یا مشابه انجام می داد و بطور کاملا مستقل با موسسه ‌ تجاری ایکه مقر دایم آن می باشد معامله میکرد، می ‌ توانست تحصیل نماید.

3- در تعیین منافع مربوط به مقر دایم، ‌ هزینه ‌ های قابل قبول از جمله هزینه ‌ های اجرایی و هزینه ‌ های عمومی اداری در صورتی که مقر دایم یک موسسه تجاری مستقل بوده و تا حدی که هزینه ها (چه در قلمرو دولت محل استقرار مقر دایم و چه در قلمرو دولت دیگر انجام پذیرد) منطقا قابل تخصیص به مقر دایم بوده باشد کسر خواهد شد.

4- اگر اطلاعات موجود در اختیار مقام ذیصلاح برای تعیین منافع اختصاص یافته به مقر دایم یک موسسه تجاری کافی نباشد مفاد این ماده مانع اجرای قوانین دولت مربوطه برای تعیین بدهی مالیاتی شخص بر اساس تشخیص یا تخمین مقام ذیصلاح نخواهد بود به شرط اینکه در حدود اطلاعات موجود در اختیار مقام ذیصلاح قانون موافق با اصول این ماده اعمال گردد.

5- هیچ سودی صرفا به دلیل خرید اجناس یا کالاها برای موسسه تجاری که به توسط مقر صورت می گیرد به مقر دایم تعلق نخواهد گرفت.

6- به منظور اجرای بندهای مذکور در بالا، منافع تخصیصی به مقر دایم به همان روش سال به سال تعیین خواهد شد. مگر اینکه دلیل کافی برای اعمال روشی غیر از آن در دست باشد.

7-در صورتی که منافع شامل اقلامی از درآمد باشد که طبق سایر مواد این موافقتنامه حکم جداگانه ‌ ای دارد مقررات فوق تحت تاثیر مفاد این ماده واقع نخواهد شد.

{
  "resources": "ماده 8, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 8 کشتیرانی و حمل و نقل هوایی

منافع مربوط به کشتیرانی یا حمل و نقل هوایی که بوسیله یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد از حمل و نقل بین المللی عاید می گردد در قلمرو همان دولت مشمول مالیات خواهد بود.

{
  "resources": "ماده 9, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 9 موسسات شریک

هرگاه:
الف) یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد به طور مستقیم یا غیر مستقیم در امر مدیریت، کنترل یا سرمایه یک موسسه یک دولت متعاهد دیگر مشارکت داشته باشد، یا ب) همان اشخاص به طور مستقیم یا غیر مستقیم در مدیریت کنترل یا سرمایه یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد و یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد دیگر مشارکت داشته باشند، و در هر یک از دو حالت شرایط مورد توافق یا تحمیلی در روابط تجاری یا مالی بین دو موسسه تجاری ‌ متفاوت از شرایطی باشد که مابین موسسات مستقل برقرار است، در آن صورت هرگونه منافعی که تحت شرایط فوق بیکی از موسسات تجاری تعلق می گرفت ولی با وجود شرایط مذکور عاید نشده ‌ است جزء منافع آن موسسه تجاری منظور شده و مشمول مالیات متعلقه خواهد بود.

{
  "resources": "ماده 10, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 10 سود سهام

1-سود سهام پرداخت شده بوسیله شرکتی که مقیم قلمرو یک دولت متعاهد است به مقیم قلمرو دولت متعاهد دیگر در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- سود سهام پرداخت شده بوسیله شرکتی که مقیم قلمرو جمهوری اسلامی ایران است به مقیم مالزی، در جمهوری اسلامی ایران مطابق قوانین ایران مشمول مالیات می گردد ولی اگر دریافت کننده مالک منافع سود سهام باشد، مالیات متعلقه نباید از 25 درصد مبلغ ناویژه سود سهام تجاوز نماید

3- سود سهام پرداخت شده بوسیله شرکتی که مقیم مالزی است به مقیم جمهوری اسلامی ایران که مالک منافع می باشد، در مالزی از هرگونه مالیات سود سهام که علاوه بر مالیات مربوط به درآمد شرکت باشد معاف خواهد بود.

4- اصطلاح "سود سهام" در این ماده بدین معنا بکار برده شده است: درآمد سهام یا سایر حقوق نسبت به منافع، به استثنای مطالبات مربوط به بدهیها، و نیز درآمد حاصل از دیگر حقوق شرکت که طبق مقررات دولتی که شرکت توزیع کننده درآمد مقیم قلمرو آن است مشمول همان مقررات مالیاتی خواهد بود که در مورد درآمد ناشی از سهام اعمال می ‌ گردد.
5- در صورتی که منتفع از سود سهام که مقیم یکی از دول متعاهد است و در قلمرو دولت متعاهد دیگر که شرکت پرداخت کننده سود سهام مقیم قلمرو آن است، از طریق مقر دایم واقع در آن قلمرو به فعالیت شغلی بپردازد و سهامی که از بابت آن پرداخت می گردد به طور محرز در ارتباط با این مقر دایم باشد، مقررات بندهای 1 و 2 و 3 قابل اجرا نخواهد بود. در این مورد، مفاد بند 7 باید عمل شود.

6- اگر شرکتی که مقیم قلمرو یک دولت متعاهد است درآمد یا منافعی از قلمرو دولت متعاهد دیگر کسب نماید، دولت متعاهد دیگر بر سود سهام پرداخت شده بوسیله شرکت به اشخاصی که مقیم قلمرو آن دولت دیگر نیستند مالیاتی اعمال نخواهد کرد، و از منافع تقسیم نشده شرکت مالیات وصول نخواهد کرد، حتی اگر سود سهام پرداخت شده یا منافع تقسیم نشده کلا یا جزیا از درآمد یا منافع حاصل در قلمرو دولت دیگر باشد.

{
  "resources": "ماده 11, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 11 بهره 1- بهره حاصل در قلمرو یک دولت متعاهد که به مقیم قلمرو دولت متعاهد دیگر پرداخت می شود در آن دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- مع ذالک، چنین بهره ای ممکن است توسط دولتی که بهره در قلمرو آن حاصل شده است طبق مقررات همان دولت مشمول مالیات شود، ولی اگر دریافت کننده صاحب منافع بهره باشد، مالیات اعمال شده از پانزده درصد مبلغ ناخالص بهره تجاوز نخواهد کرد.

3- بدون تعارض با مفاد بند (2)، بهره ای که منتفع از آن مقیم دولت جمهوری اسلامی ایران باشد از مالیات دولت مالزی معاف خواهد بود البته مشروط بر آنکه وام یا سایر انواع بدهکاری که از بابت آن بهره پرداخت می گردد تعریف بخش 2 (1) قانون مالیات بر درآمد سال 1967 مالزی یک وام مصوب بوده باشد .

4- بدون تعارض با مفاد بندهای 2 و 3 حکومت یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر از مالیات بر بهره ای که به توسط حکومت مذکور در دولت متعاهد دیگر حاصل می گردد معاف خواهد بود.

5- به منظور استفاده از مفاد بند 4 اصطلاح" حکومت"،:
الف) در مورد ایران، یعنی دولت جمهوری اسلامی ایران که شامل موارد زیر است:

1- وزارتخانه ها و موسسات دولتی 2- شهرداریها 3- بنیادهای قانونی 4- بانک مرکزی و سایر بانکهایی که کلا تحت تملک دولت قرار دارد.
5- شرکتهای دولتی 6- برخی موسسات دیگر، که سرمایه آنها کلا به دولت جمهوری اسلامی ایران تعلق دارد که هر از چند گاهی بین مقامات ذیصلاح دول متعاهد موافقت لازم در مورد آنها بعمل خواهد آمد ب) در مورد مالزی یعنی حکومت مالزی که شامل موارد زیر است:
1- حکومت ایالات 2- مقامات محلی 3- ارگانهای قانونی 4- بانک نگارا مالزی، و 5- موسساتی که سرمایه آنها کلا متعلق به حکومت مالزی یا حکومت ایالات است و یا مقامات محلی و ارگان قانونی آن، که هر از چندگاهی بین مقامات ذیصلاح دول متعاهد موافقت لازم در مورد آنها بعمل خواهد آمد.

6- اصطلاح "بهره" حسب مفاد این ماده به فهوم درآمد حاصل از هر نوع مطالبات است، چه دارای گرویی باشد و چه نباشد، و چه از حق مشارکت در منافع بدهکار یا غیر آن و به ویژه درآمد ناشی از اوراق بهادار دولتی و درآمد حاصل از اسناد و اوراق قرضه دولتی برخوردار باشد. جرایم تاخیر در پرداخت از جهت این ماده بهره تلقی نخواهد شد.

7- در صورتی که منتفع از بهره مقیم یکی از دول متعاهد بوده و در قلمرو دولت متعاهد دیگر که بهره در آنجا حاصل شده از طریق مقر دایم واقع در آنجا فعالیت تجاری داشته باشد و مطالباتی که از بابت آن بهره پرداخت می شود بطور موثر در ارتباط با این مقر دایم باشد، مفاد بندهای 1 و 2 و 3 قابل اجرا نخواهد بود. در این مورد مفاد بند 7 جاری خواهد بود.

8- بهره در صورتی حاصل شده در یک دولت متعاهد تلقی می شود که پرداخت کننده خود دولت، یکی از تقسیمات سیاسی یا یک مرجع محلی یا ارگان قانونی یا یک مقیم آن دولت باشد. هرگاه شخص پرداخت کننده بهره، چه مقیم دولت متعاهد باشد یا نباشد، در یک دولت متعاهد دارای مقر دایمی در ارتباط با بدهکاری و بهره تعلقه به آن باشد و این بهره توسط آن مقر پرداخت شود، بهره مذکور حاصل شده در دولتی که مقر دایم در آنجا قرار دارد تلقی می گردد.

9- هرگاه به دلیل وجود روابط خاص بین پرداخت کننده و منتفع از بهره یا بین هر دوی آنها و یک شخص ثالث مبلغ بهره ای که در ارتباط با مطالبات پرداخت می شود بیش از مبلغی باشد که در صورت عدم وجود چنین روابطی بین پرداخت کننده و منتفع تعیین میشد مفاد این ماده فقط ناظر به مبلغ اخیر خواهد بود. در این مورد قسمت مازاد پرداختی طبق قوانین هر یک از دول متعاهد و با رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات خواهد بود.

{
  "resources": "ماده 12, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 12 حق الامتیازها

1- حق الامتیازهای حاصل در قلمرو یک دولت متعاهد که به مقیم دولت متعاهد دیگر پرداخت می شود در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- معهذا، ممکن است این حق الامتیازها در قلمرو دولت متعاهدی که حاصل می شود برابر قوانین آن دولت مشمول مالیات واقع شود، ولی اگر دریافت کننده صاحب منافع حق ‌ الامتیاز باشد مالیات اعمال شده بیشتر از (10) درصد مبلغ ناخالص حق الامتیاز نخواهد بود.

3- اصطلاح "حق الامتیاز" که در این ماده بکار رفته به معنی هر نوع پرداختی است که بابت موارد زیر دریافت می شود:
الف) استفاده یا حق استفاده از هر گونه حق انحصاری، علامت تجاری، طرح یا نمونه، برنامه فرمول یا فرآیند سری، یا هرگونه حق طبع و نشر آثار علمی، استفاده یا حق استفاده از تجهیزات صنعتی، بازرگانی یا علمی، اطلاعات صنعتی، یا تجربه بازرگانی یا علمی.
ب) استفاده یا حق استفاده از فیلمهای سینمایی یا نوار برای پخش از رادیو و تلویزیون، یا هرگونه حق طبع و نشر آثار ادبی و هنری.

4-هرگاه مالک منافع حق الامتیاز مقیم یکی از دول متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگر، که حق الامتیاز از طریق مقر دایم در آنجا حاصل شده، به کار اشتغال داشته باشد و حق یا دارایی که از بابت آن حق الامتیاز پرداخت میشود به طور موثر با چنین مقر دایمی مرتبط باشد مفاد بندهای 1 و 2 اجرا نخواهد شد. در این مورد مفاد ماده 7 مجری خواهد بود.

5- منبع حصول حق الامتیازها دولت متعاهدی تلقی خواهد شد که پرداخت کننده خود دولت، یکی از تقسیمات سیاسی، یک مرجع محلی یا ارکان قانونی یا مقیم قلمرو آن دولت باشد. معهذا اگر شخص پرداخت کننده این چنین حق ‌ الامتیازها، اعم از اینکه مقیم یکی از دولت متعاهد باشد یا نباشد، مقر دایمی در قلمرو یکی از دول متعاهد داشته باشد که در ارتباط با آن لزوم پرداخت حق الامتیاز ایجاد شده باشد، در اینصورت محل حصول حق الامتیاز قلمرو دولتی خواهد بود که مقر دایم در آنجا قرار دارد.

6- هرگاه به دلیل وجود روابط خاص بین پرداخت کننده و مالک منافع یا بین هر دوی آنها و شخص ثالث، مبلغ حق الامتیاز پرداخت شده از بابت استفاده، حق یا اطلاعات بیش از مبلغی باشد که بین پرداخت کننده و مالک منافع در صورت عدم وجود چنین روابطی تعیین می گشت، مفاد این ماده فقط ناظر به مبلغ اخیر خواهد بود. در این مورد مبلغ مازاد پرداختها طبق قوانین هر دولت متعاهد و با رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات خواهد ماند.

{
  "resources": "ماده 13, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 13 دستمزدهای فنی

1- بدون تعارض با مفاد ماده 15 دستمزدهای فنی حاصل در قلمرو یک دولت متعاهد بوسیله یک شخص مقیم یک دولت متعاهد دیگر را که صاحب منافع بوده و در ارتباط با آن در دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات است می توان در دولت اول با نرخی که بیش از ده درصد مبلغ ناخالص دستمزدهای فنی نباشد مشمول مالیات قرارداد.

2-حسب مفاد این ماده دستمزدهای فنی به معنی هر نوع پرداخت بهر شخص، غیر از کارمند شخص پرداخت کننده است که بابت خدمات فنی، مدیریت یا مشاوره تادیه می گردد.
3- هر گاه مالک منافع دستمزدهای فنی مقیم یکی از دول متعاهد بوده و در دولت متعاهد دیگری که محل حصول دستمزدهای فنی است از طریق مقر دایم واقع در قلمرو آن به تجارت بپردازد، یا در همان قلمرو خدماتی شخصی انجام دهد و دستمزدهای فنی بطور موثر در ارتباط با مقر مذکور با این گونه خدمات باشد، مفاد بند 1 این ماده قابل اجرا نمی باشد. در این مورد مفاد ماده 7 یا 15 حسب مورد مجری خواهد بود

4- محل حصول دستمزدهای فنی دولت متعاهدی تلقی خواهد شد که پرداخت کننده خود آن دولت یا یکی از تقسیمات سیاسی، یا مرجع محلی یا یک شخص مقیم آن دولت باشد معهذا، شخص پرداخت کننده دستمزدهای فنی، اعم از اینکه مقیم یک دولت متعاهد باشد یا نباشد، با دارا بودن مقر دایم در یک دولت متعاهد که در ارتباط با آن لزوم پرداخت دستمزدهای فنی ایجاد شده و پرداخت اینگونه دستمزدهای فنی بعهده مقر مزبور باشد در اینصورت محل حصول دستمزدهای فنی دولت متعاهدی خواهد بود که مقر دایم در قلمرو آن قرار دارد.

5-هرگاه به دلیل وجود روابط خاص بین پرداخت کننده و مالک منافع یا بین هر دوی آنها با اشخاص ثالث مبلغ دستمزدهای فنی به هر دلیل بیش از مبلغی باشد که در صورت عدم وجود چنین روابطی بین صاحب منافع و پرداخت کننده تعیین می گشت، مفاد این ماده فقط ناظر بر مبلغ اخیر خواهد بود. در این مورد قسمت مازاد پرداختها برابر قانون هر دولت متعاهد و با رعایت سایر مقررات این موافقتنامه مشمول مالیات خواهد بود

{
  "resources": "ماده 14, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 14 عواید حاصل از نقل و انتقال دارایی

1-عواید حاصل از انتقال اموال غیر منقول، طبق تعریف بند 2 ماده 6، در قلمرو دولت متعاهدی مشمول مالیات خواهد شد که اموال مذکور در قلمرو آن قرار دارد.

2-عواید حاصل از انتقال اموال منقولی که قسمتی از دارایی تجاری مقر ثابت موسسه ای تجاری از دولت متعاهد واقع در قلمرو دولت دیگر را تشکیل می دهد یا اموال منقولی که مقیم یک دولت متعاهد در قلمرو دولت متعاهد دیگر به منظور انجام خدمات شغلی در اختیار می گیرد (از جمله عواید حاصل از نقل و انتقال مقر دایم به تنهایی یا همراه با کل موسسه) را می توان در قلمرو دولت دیگر مشمول مالیات قرارداد. معذلک عواید حاصل از نقل و انتقال کشتی ها یا هواپیماهای مورد استفاده در ترافیک بین المللی توسط یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد و اموال منقول مرتبط با کارکرد استفاده از چنین کشتی ها یا هواپیماها تنها در قلمرو دولتی مشمول مالیات واقع خواهد بود که موسسه تجاری مقیم قلمرو آن می باشد.

3-عواید حاصل از نقل و انتقال هرگونه اموال یا داراییها غیر از موارد مذکور در بندهای 1 و2 این ماده ، فقط در قلمرو دولت متعاهدی مشمول مالیات واقع خواهد شد که محل اقامت انتقال دهنده در آن قرار دارد.

{
  "resources": "ماده 15, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 15 خدمات شخصی

1-با رعایت مفاد مواد 16 و 19 و 20 و21 ، حق الزحمه هایی که بوسیله یک شخص مقیم یک دولت متعاهد از بابت استخدام یا شغل دریافت می گردد فقط به توسط همان دولت مشمول مالیات واقع خواهد شد مگر اینکه استخدام یا شغل در قلمرو دولت متعاهد دیگر انجام گرفته باشد، اگر استخدام یا شغل بدین طریق صورت گیرد، درآمد حاصل از آن در قلمرو دول متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود

2- بدون تعارض با مفاد بند 1، حق الزحمه دریافتی به توسط یک فرد مقیم قلمرو یک دولت متعاهد که از بابت تحقق اینچنین استخدام یا شغل در قلمرو دولت متعاهد دیگر صورت می پذیرد فقط در قلمرو دولت اول مشمول مالیات خواهد بود مشروط بر آنکه:
الف) جمع مدتی که شخص در یک یا چند نوبت در قلمرو دولت دیگر بسر برده است از 183 روز در سال تقویمی مربوطه تجاوز ننماید، و ب) حق الزحمه توسط، یا از طرف شخصی که مقیم قلمرو دولت متعاهد دیگر نیست پرداخت شود، و ج) حق الزحمه بر عهده مقر دایمی که پرداخت کننده حق الزحمه در قلمرو دولت متعاهد دیگر دارد نباشد.
3- بدون تعارض با مفاد بندهای 1 و2، حق الزحمه ای که بابت استخدام انجام شده در کشتی یا هواپیمای مورد استفاده در ترافیک بین المللی، بوسیله یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد پرداخت می گردد در قلمرو همان دولت متعاهد مشمول مالیات واقع خواهد شد.

{
  "resources": "ماده 16, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 16 دستمزدهای مدیریت

دستمزدهای مدیریت یا پرداخت مشابه که بوسیله مقیم یک دولت متعاهد در سمت عضو هییت مدیره یک شرکت مقیم دولت متعاهد دیگر دریافت می گردد در همان دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات می باشد

{
  "resources": "ماده 17, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 17 هنرمندان و ورزشکاران

1- بدون تعارض با مفاد ماده 15، درآمدی که یک شخص مقیم قلمرو یک دولت متعاهد به عنوان نمایشگر مانند هنرپیشه تیاتر، سینما، رادیو یا تلویزیون، نوازنده موسیقی یا ورزشکار، بابت فعالیتهای شخصی انجام شده در قلمرو دولت متعاهد دیگر بدست می آورد، در قلمرو همان دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود.

2- هرگاه درآمد حاصل از فعالیتهای شخصی انجام شده توسط یک نمایشگر یا یک ورزشکار عاید شخص دیگری غیر از نمایشگر و ورزشکار گردد، درآمد مذکور، بدون تعارض با مفاد مواد 7 و15، در قلمرو دولت متعاهدی مشمول مالیات می گردد که فعالیتهای نمایشگر یا ورزشکار در آنجا صورت پذیرفته است.

3- مفاد بندهای 1 و2 در مورد حق الزحمه یا منافع ناشی از فعالیتهای انجام شده در قلمرو یک دولت متعاهد، در صورتی که بازدید از قلمرو آن دولت بطور مستقیم یا غیرمستقیم، کلا یا بمیزان قابل توجهی از محل وجوه عمومی دولت متعاهد دیگر، یکی از تقسیمات سیاسی، یک مرجع محلی یا یک ارگان قانونی آن تامین شده باشد، تسری نخواهد داشت.

{
  "resources": "ماده 19, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 19 خدمات دولتی

1-الف) بغیر از حقوق بازنشستگی حق الزحمه ای که توسط یک دولت متعاهد یا یکی از تقسیمات سیاسی یا یک مرجع محلی یا یک ارگان قانونی آن بهر شخص بابت خدمات انجام شده برای آن دولت یا یکی از تقسیمات سیاسی یا یک مرجع محلی یا ارگان قانونی آن پرداخت می گردد فقط در قلمرو همان دولت مشمول مالیات خواهد بود ب) معهذا اینگونه حق الزحمه وقتی فقط توسط دولت متعاهد دیگر مشمول مالیات خواهد بود که خدمات در قلمرو دولت دیگر ارایه گردیده و دریافت کننده که مقیم قلمرو دولت مزبور است:
1) تابعیت آن دولت را داشته باشد، یا 2) صرفا بخاطر انجام خدمات مقیم آن دولت نشده باشد.

2- هر نوع حقوق بازنشستگی که از محل صندوق ایجاد شده بوسیله یک دولت متعاهد ، یکی از تقسیمات سیاسی یا مرجع محلی یا یک ارگان قانونی آن به شخصی بابت خدمات انجام شده برای آن دولت یا یکی از تقسیمات سیاسی، مرجع محلی یا ارگان آن پرداخت شود فقط در قلمرو آن دولت مشمول مالیات خواهد بود.

3- مفاد مواد 15، 16، 18 در مورد حق الزحمه یا حقوق بازنشستگی مربوط به خدمات انجام شده بابت هر نوع تجارت یا کار انجام شده توسط یک دولت متعاهد، یکی از تقسیمات سیاسی یا یک مرجع محلی یا یک ارگان قانونی تسری دارد.

{
  "resources": "ماده 18, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 18 حقوق بازنشستگی و مستمری

1- با رعایت مفاد بند 2 ماده 19، هرگونه حقوق بازنشستگی یا حق الزحمه مشابه دیگر در ازای خدمت گذشته یا هرگونه مستمری حاصل از قلمرو دولت یک متعاهد که به یک شخص مقیم قلمرو دولت متعاهد دیگر پرداخت شود فقط در همان دولت دیگر مشمول مالیات خواهد بود.
2- اصطلاح "مستمری" شامل یک مبلغ مشخص قابل پرداخت بطور ادواری در دوره های معین، در مدت عمر یا در خلال یک مدت زمان مشخص یا ثابت است که باید در مقابل ما بازای کافی و کامل به صورت پول یا معادل آن پرداخت گردد.

{
  "resources": "ماده 21, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 21 معلمان و محققان

1- هر شخصی که بلافاصله قبل از دیدار از قلمرو یک دولت متعاهد دیگر، مقیم یک دولت متعاهد باشد و بنا به دعوت یک دانشگاه، دانشکده یا سایر موسسات آموزشی، بمدت زمانی که بیش از دو سال نباشد صرفا به منظور تعلیم یا تحقیق یا هر دو در اینگونه موسسات آموزشی دیداری از قلمرو دولت دیگر بعمل بیاورد، در قلمرو دولت مذکور از مالیات مربوط به هر نوع حق الزحمه برای اینگونه تعلیم یا تحقیق که مشمول مالیات در قلمرو دولت متعاهد اول است معاف خواهد بود.

2- این ماده در مورد درآمد حاصل از تحقیق، در صورتی که تحقیق اساسا برای نفع خصوصی یک شخص یا اشخاص معینی تقبل گردیده باشد قابل اجرا نخواهد بود .

{
  "resources": "ماده 20, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 20 دانشجویان و کارآموزان

1- هر شخصی که بلافاصله قبل از دیدار از قلمرو دولت متعاهد دیگر مقیم قلمرو یک دولت متعاهد بوده و موقتا در قلمرو دولت دیگر صرفا الف) به عنوان دانشجو در یک دانشگاه، دانشکده، مدرسه یا سایر موسسات آموزشی معتبر واقع در قلمرو دولت دیگر، ب) به عنوان کارآموز فنی یا حرفه ای ، ج) دریافت کننده بورس، کمک هزینه، جایزه با هدف اولیه تحصیل، تحقیق یا کارآموزی از هر یک از دو دولت یا از سازمانهای علمی، آموزشی، مذهبی یا خیریه، یا طبق یک برنامه کمک فنی از ناحیه هر دولتی، بسر میبرد، در موارد زیر از مالیات دولت دیگر معاف خواهد بود:
1. تمام وجوه ارسالی از خارج به منظور مخارج زندگی آموزش، تحصیل، تحقیق یا کارآموزی، 2. مبلغ بورس، کمک هزینه، یا جایزه، و 3. هرگونه حق الزحمه سالیانه حداکثر تا 6000 رینگیت مالزیایی یا معادل 000/400/2 ریال ایرانی از بابت خدمات انجام شده در قلمرو دولت دیگر، مشروط بر اینکه این خدمات در ارتباط با تحصیل تحقیق یا کارآموزی یا برای تامین او ضروری باشد.

{
  "resources": "ماده 22, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 22 درآمدی که صریحا ذکر نشده است

آنگونه درآمدهای مقیم قلمرو یک دولت متعاهد که صریحا در مواد پیشین این موافقتنامه ذکر نشده است فقط در قلمرو آن دولت متعاهد مشمول مالیات خواهد بود مگر اینکه چنین درآمدی از منابع قلمرو دولت متعاهد دیگر حاصل شده باشد که در اینصورت در قلمرو دولت مذکور هم مشمول مالیات خواهد بود.

{
  "resources": "ماده 23, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 23 حذف مالیات مضاعف

1- حسب قوانین جمهوری اسلامی ایران، مالیاتهای مستقیم قابل پرداخت در سایر کشورها بغیر از جمهوری اسلامی ایران، به عنوان اعتبار در برابر مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران منظور خواهد شد. مالیات مالزی قابل پرداخت به موجب قوانین مالزی و مطابق این موافقتنامه بوسیله یک شخص مقیم جمهوری اسلامی ایران از بابت درآمد حاصل در مالزی، در قبال مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران قابل پرداخت جهت درآمد مزبور، به عنوان اعتبار منظور خواهد شد. هرگاه چنین درآمدی سود سهام پر داخت شده توسط یک شرکت مقیم مالزیا به یک شرکت مقیم جمهوری اسلامی ایران باشد که مالک حداقل پانزده درصد از سهام دارای حق رای در شرکت پرداخت کننده سود سهام است، این اعتبار شامل مالیات مالزی قابل پرداخت بوسیله آن شرکت از محل درآمدی که ماخذ پرداخت سود سهام است خواهد بود. در هر حال این اعتبار بیش از آن قسمت از مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران که قبل از منظور نمودن اعتبار متناسب با اینگونه درآمد احتساب می شود نخواهد بود.

2- حسب مفاد بند 1، اصطلاح "مالیات قابل پرداخت در مالزی" شامل مالیاتهایی است که در مالزی با توجه به قوانین تشویقی خاص برای ارتقاء سطح توسعه اقتصادی مالزی، و یا به موجب مقرراتی که متعاقبا ممکن است برای تغییر قوانین و یا علاوه بر آنها در مالزی وضع شوند، و یا موجب مقررات این موافقتنامه بخشوده شده یا کاهش یافته است و در موارد تسری به عنوان اعتباری برابر با مالیاتیکه در جمهوری اسلامی ایران در صورت اعمال چنین بخشودگی یا کاهش پرداخت می گردید منظور خواهد شد.

3- با رعایت قوانین مالزی در ارتباط با اطلاق اعتبار در برابر مالیات مالزی، به مالیات قابل پرداخت در هر کشوری غیر از مالزی، مالیاتهای مستقیم جمهوری اسلامی ایران، پرداخت شده طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران و برابر مفاد این موافقتنامه بوسیله یک شخص مقیم مالزی و از بابت درآمد حاصل در جمهوری اسلامی ایران و به عنوان اعتبار در برابر مالیات مالزی، قابل پرداخت جهت درآمد مذکور، منظور خواهد شد.
در صورتی که چنین درآمدی سود سهام پرداخت شده بوسیله یک شرکت مقیم جمهوری اسلامی ایران به یک شرکت مقیم مالزی باشد که مالک حداقل پانزده درصد سهام دارای حق رای شرکت پرداخت کننده سود سهام است اعتبار مورد نظر مالیات مستقیم جمهوری اسلامی ایران پرداختی بوسیله آن شرکت را جهت درآمدی که ماخذ پرداخت سود سهام است، در بر خواهد گرفت. در هر حال میزان اعتبار از سهم مالیات مالزی که قبل از احتساب اینگونه اعتبار به نسبت چنین درآمدی حاصل می گشت بیشتر نخواهد بود.

4- با توجه به مفاد بند 3 اصطلاح "مالیاتهای مستقیم قابل پرداخت در جمهوری اسلامی ایران" شامل مالیاتهایی است که در جمهوری اسلامی ایران باتوجه به قوانین تشویقی خاص برای ارتقاء سطح توسعه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران و یا به موجب مقرراتی که متعاقبا ممکن است برای تغییر قوانین و یا علاوه بر آنها در جمهوری اسلامی ایران وضع شوند، و یا به موجب مقررات این موافقتنامه بخشوده شده یا کاهش یافته است و در موارد تسری به عنوان اعتباری برابر با مالیاتی که در مالزی در صورت فقدان چنین بخشودگی یا کاهش پرداخت می گردید، منظور خواهد شد.

{
  "resources": "ماده 24, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 24 عدم تبعیض

1- اتباع یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر نباید مشمول هیچگونه مالیات یا مقررات مربوط به آن سوای یا سنگین تر از مالیات یا مقرراتی باشند که اتباع دولت متعاهد دیگر در همان شرایط مشمول آنها هستند.

2- نسبت به مقر دایمی که یک موسسه تجاری یک دولت متعاهد در دولت متعاهد دیگر دارد مالیاتی نامساعدتر از آنچه که یک موسسه تجاری این دولت متعاهد دیگر با همان فعالیت ‌ ها مشمول آن است برقرار نمیشود.

3- موسسات تجاری یک دولت متعاهد، که سرمایه آن کلا یا جزیا ویا به طور مستقیم و غیر مستقیم در مالکیت یا کنترل یک یا چند شخص مقیم دولت متعاهد دیگر است در قلمرو دولت متعاهد اول مشمول هیچگونه مالیات یا مقررات مربوط به آن ‌ سوای یا سنگینتر از مالیات یا مقرراتی که موسسات تجاری مشابه دیگر در دولت متعاهد اول مشمول آنها هستند نخواهد بود.

4- هیچ موردی در این موافقتنامه آن چنان تعبیر نخواهد شد که:
الف) یک دولت متعاهد را مجبور سازد فوق العاده شخصی، بخشودگی و تخفیقات مالیاتی را که بعلت احوال شخصیه یا مسیولیتهای خانوادگی به اشخاص مقیم قلمرو خود اعطاء مینماید به افراد مقیم دولت متعاهد دیگر هم اعطاء نماید.
ب) یک دولت متعاهد را مجبور سازد فوق العاده های شخصی، بخشودگیها و تخفیفات مالیاتی را که در تاریخ امضای این موافقتنامه به موجب قانون فقط برای اتباع دولت متعاهد اول که مقیم دولت اول نیستند اعمال مینماید در مورد اتباع دولت متعاهد دیگر که مقیم قلمرو دولت اول نیستند قایل شود.

5- مفاد این ماده آنچنان تعبیر نخواهد شد که هردولت متعاهدی را از منحصر نمودن انگیزه های مالیاتی که به منظور ارتقاء سطح توسعه اقتصادی در قلمرو آن دولت می باشد به اتباع خود منع نماید.

6- در این ماده ، اصطلاح مالیات به مفهوم مالیاتهایی است که مورد شمول این موافقتنامه قرار دارند.

{
  "resources": "ماده 25, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 25 روش توافق متقابل

1-هرگاه یک شخص مقیم یک دولت متعاهد ملاحظه نماید که اقدامات یک یا هر دو دولت متعاهد در ارتباط با وی منجر به اعمال مالیات مغایر با مفاد این موافقتنامه شده یا خواهد شد، بدون تعارض با تدابیر موجود در قوانین مالیاتی دول فوق، میتواند مورد خود را به مقام صلاحیتدار دولتی که وی مقیم قلمرو آن است یا، اگر مورد وی مشمول بند 1 ماده 24 باشد، به یک مقام دولتی که وی تبعه آن است، ارجاع نماید. چنین موردی میبایست ظرف سه سال از اولین اخطار اقدامیکه منجر به اعمال مالیات مغایر با مقررات این موافقتنامه شده مطرح گردد.

2-در صورتی که مقام صلاحیتدار اعتراض را موجه بیابد و اگر نتواند شخصا به یک راه حل مناسب برسد ‌ خواهد کوشید از طریق توافق متقابل با مقام صلاحیتدار دولت متعاهد دیگر و به منظور اجتناب از اعمال مالیات مضاعف که مغایر با این موافقتنامه است، مورد را حل نماید.

3- مقامات صلاحیتدار دولت متعاهد برای حل هرگونه مشکلات یا شبهات ناشی از تعبیر و اجرای این موافقتنامه به طریق دو جانبه کوشش خواهند کرد آنها همچنین برای حذف مالیات مضاعف در مواردی که در این موافقتنامه پیش بینی نشده است تبادل نظر خواهند کرد.
4- مقامات صلاحیتدار دول متعاهد می ‌ توانند به منظور حصول توافق در مورد بندهای پیشین، بطور ‌ مستقیم با هم ارتباط برقرار نمایند.

{
  "resources": "ماده 27, موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی, موافقت نامه های مالیاتی"
}

موافقتنامه مالیاتی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت مالزی به منظور اجتناب از اخذ مالیات های مضاعف و جلوگیری از فرار مالی در مورد مالیات های بر درآمد و سرمایه ماده 27 مامورین سیاسی و کنسولی

مقررات این موافقتنامه امتیازات مالی مامورین سیاسی یا کنسولی را که به موجب مقررات عمومی حقوق بین المللی یا مفاد موافقتنامه ‌ های خاص از آن برخوردار می ‌ باشند ‌ تحت تاثیر قرار نخواهد داد.